رفیق بی کلک مادر

ای مادر عزیز که جانم فدای تـــو

قربان مهربانی و لطف و صفای تو

هرگز نشد محبت یاران و دوستان

همپایه محبت و مهر و وفـــای تو

مهرت برون نمی رود از سینه ام که هست

این سینه خانه ی تو و این دل سرای تو

آن گوهر یگانه دریای خلقتی

کاندر برون زعهد مدح و ثنای تو

هر بهره ای که برده ام از حسن تربیت

باشد زفیض کوشش بی منتهای تو

ای مادر عزیزم که جان داده ای مرا

سهل است اگر که جان دهم اکنون برای تو

اگر جان خویش هم زبرایت فدا کنم

کاری بزرگ نیست که باشد سزای تو

تنها همان توئی که چو برخیزی از میان

هرگز کسی دگر ننشیند به جای تو

خوشنودی تو مایه خوشنودی من است

زیرا بود رضای خدا در رضای تو

گر بود اختیار  جهانی به دست من

می ریختم تمام جهان را به پای تو

بی تو

دلم بی تو یک ساله بی بهاره

همیشه با خیالت بی قراره

اگر باور نداری سینه بشکاف

ببین بی تو دل ما در چه کاره

ای کاش که باز ایی و دیوانه ببینی

از دست غمت سینه ویرانه ببینی

رفتی شدم همدم تنهایی و غم ها

با زا که مرا ازهمه بیگانه ببینی

دایی عزیزم یک سال از رفتنت می گذرد  ولی باور کن داغ تو تا همیشه در سینه ما خفته است

رضا ی کوچکت هنوز انتظارت را می کشد

می گفت شبی به خانه بر می گردد

با سبزترین نشانه بر می گردد

می گفت ولی دلم گواهی می داد

یک روز به روی- شانه بر می گردد

از رهگذر عزیز هم ممنونم

برای شادی روح ان مرحوم  فاتحه

الهی

الــهــی دلی ده که شـوق طاعـت افـزون کنـد

 و تـوفیق طاعـتی ده کـه ببهشـت رهنمون کند

الــهــی دلـی ده کـه در کــار تــو جــان بــازیـم

و جــانـی ده کـه کــار آن جـهــان بـسـازیـم

الــهــی نفسـی ده کـه حلقـه بنـدگـی تـو گـوش کند

 جـانی ده کـه زهر حکمـت تـو نـوش کند

الــهــی دانـــایــی ده کـــه در راه نـیـفـتـیـم

و بـیـنـــایــی ده کـــه در چــــاه نـیـفـتـیـم

الــهــی پـایی ده کـه با آن کـوی مهـر تـو پوئیم

و زبانی ده کـه با آن شکـر آلای تـو گـوئیم

ای عزیز نیکـویی نمـودن بدلـهـا ره یافتن است

و دلنـوازی کردن بخشنـودی شتـافتن است

دریغ

من امدنت را

دیدنت را

در شب تنهایی انتظار کشم

گل عشق را در خود بشکنم

وتنها

باران اشک چشمان تو

ان را به ثمر خواهد رساند

وتنها

قطرهای از چشمان تو

ای یار مهربان

فاصله ها را ازبین خواهد برد

واکنون

فاصله من و تو

تنها

به اندازه یک تار موی زیبا

به اندازه یک قطره اشک

از چشمان توست

میلادت مبارک ای عزیز ترین بنده خدا

الهم صل علی محمد وال محمد

بیا ساقی آن می کـه حال آورد ... حافظ

ساقی نامه

بیا ساقی آن می کـه حال آورد

می تونی.........

می تونی دریا رو نقاشی کنی
توی دریا رو پُر از ماهی کنی

بِری و قَد بِکشی تا آسمون
می تونی با موجا آب بازی کنی

 
بشکنی حصار غصه و غمو
می تونی شباتو آفتابی کنی

می تونی بهونه باشی تو دلم
دستای سرد منو یاری کنی .

                                             مجتبی کاهه - ماهان

گفت فریاد زنان

 
این همان نیست

 
 آسمانی که تو می گویی در خلوت ماست

 آسمانی که به ما می گفتند

بسم رب شهدا

سلام به روح پاکت

کم کم نز دیک می شویم به۱۹همین سالگرد عروج ملکوتیت

دلم برات خیلی تنگ شده همه اش به خودم می گم تونستم راهت و

ادامه بدم تونسم خواهر خوبی برایت باشم تونستم زینب گونه باشم ان وقت که تو رفتی .........دلها شکست اما همه غبطه خوردن به رفتنت

قسمتی از وصیت نامه شهید:

به من نگوید از جبهه تسویه حساب کنم زیرا با خدای خویش عهد

بسته ام اگر قبول کند تا اخر عمر رزمنده اسلام باشم.

سخن من با شما اینده سازان است هیچگاه ولایت فقیه

را تها نگذاریدوسنگرهای اسلام را خالی نکنید که

همیشه دشمن در کمین است

نام. سید غلام رضا

شهرت. نظر پور

فرمانده تیپ ۴۸ فتح. فرمانده ادوات وپدافند. فرمانده گردان ذوالفقار

متولد:۱/۷/۱۳۴۵

شهادت:۱۱/۱۲/۱۳۶۶

محل شهادت: غرب سلیمانیه عراق

مادرم حمله به کشور شده هنگام دفاع است

مادرم عازم جبهه شدم وقت وداع است

گر نشد وقت باز رسد باز غلام ات

دیدار منو تو افتاد به فردای قیامت

هنوز یادت در دلمان زنده است

هنوز جای خالیت بین ما احساس می شود

چقدر زود رفتی ولی خوش به حالت که رفتی

شهید در سن ۱۴ سالگی وارد بسیج واز انجا وارد سپاه شد ودر سن

۲۱ سالگی شربت شهادت نوشید.

خورشید خجل زقطره خون شهید است

مهتاب خجل زروی گلگون شهید است

گر لاله بود شهره زیبایی صحرا

این فجرو جلالش همه از خون شهید است

داداش عزیزم کمکم کن کمکم کن

مهدی جان دلتنگتم  اقام........

چندی پیش قصه ی پریشانحالی و شیداییم را با ناصحی گفتم:

گفت: ره عقل پیش گیر که از میان راهها بهترین است!

گفتم: چون ره عقل پیش گیرم؟ که سکان کشتی وجود به دست عشق افتاده!

گفت: سکان از او بستان و به دست عقل ده.

گفتم: پندار که ستاندم. از کجا که چندی دیگر عشق نگوید که درین دایره سرگردانی؟

گفت: آنچه حافظ گفت عشقی والا است.

گفتم: عشقی که مرا هر شب به درگاه حضرت دوست می برد والاست. حال اگر تمام عالمییان جمع شوند و گویند که نیست خواهم گفت: هست! حال غرقه در دریا را نشسته بر ساحل، کجا داند؟

گفت: آنکه بر ساحل نشسته از طوفان بر گشته.

گفتم: غرقه ی عشق از طوفان به ساحل نمی گریزد. "هر که جز ماهی ز آبش سیر شد"

گفت: نگریخته. راهی را رفته و بر گشته.

گفتم: کسی بر می گردد که راه را اشتباه رفته و یا جایی که از آن بر می گردد به نیکی آن جایی نبوده که بدان بر گشته.

گفت: اشتباه نرفته. آمده که خبر دهد از آنجا که بوده.

گفتم: آن را که خبر شد خبری باز نیامد.

گفت: تن به تقدیر ده! سرنوشت، این رقم زده!

گفتم: اگر قرار بود که عشاق تن به تقدیر دهند، نه لیلایی می ماند و نه مجنون. نه شیرینی می ماند و نه فرهاد.

گفت: نه لیلا ماند و نه مجنون. نه شیرینی ماند و نه فرهاد. همه رفتند.

گفتم: مجنون نماند ولی قصه ی جنون که ماند. فرهاد نماند ولی حکایت های شیرین که ماند.

گفت: به چه  امید بسته ای؟

گفتم: به رحمت خداوندگار به دل عاشقم.

گفت: رحمت خدا به آنچه تو می خواهی محدود نیست.

گفتم: رحمتش به آنچه که من نمی خواهم نيز محدود نیست.

گفت: تا به کجا می خواهی ادامه دهی؟

گفتم: تا عشق هست، و عشق تا آنجا که از من نفسی مانده.

گفت: چون بمیری؟

گفتم: بدان امید  در خاک می شوم که خاک کویش شوم. و بدان امید سر ز خاک بر می دارم که روی ماهش بینم.

.

.

.

و دیگر هیچ نگفت

تمنا

حضرت رقیه (س)...........

رقیه در اصل از واژه ارتقاء به معنی «صعود به طرف بالا و ترقی» است. نخستین کسی که در اسلام این نام را داشت یکی از دختران هاشم(جد دوم پیامبر) و عمه پیامبر خدا (ص) بوده است. پس از ان یکی از دختران امیر المومنین علیه السلام نیز رقیه نام داشت که به همسری حضرت مسلم بن عقیل درامد. و در میان دختران سایر ائمه علیهم السلام نیز این نام بارها به چشم می خورد.

در این میان حسین علیه السلام نیز دختری به نام رقیه داشت. که در واقعه عاشورا این پاره تن حسین سه چهار و در برخی از روایات پنج یا ۷ ساله ذکر شده است. اما مشهور روایات ۳ ساله ذکر کرده اند......

در میان بنی هاشم رسم بر این بود که شهادت پدران را از فرزندان خردسال پنهان می داشتند و می گفتند پدرانتان به سفر رفته اند؛  

پس از عاشورا، زنان خاندان نبوت هم با کودکان خرد سال شهدای کربلا چنین گفتند تا این که یزید آنان را به سرای خویش درآورد........

حسین علیه السلام دختری سه ساله به نام رقیه داشت. نازدانه حسین شبی از خواب برخواست و با حالتی پریشان گفت: پدرم کجاست که من اکنون او را در خواب دیدم. چون زنان این سخن را شنیدند گریستند و صدای شیون برخواست و یزید بیدار شد و پرسید چه خبر است؟ مأموران بررسی کردند و ماجرا را برای یزید گفتند. گفتند دختر سه ساله حسین است که سراغ پدر را میگیرد.........

یزید گفت: سر پدرش را نزد او ببرید. آن سر مقدس را در زیر پوشش قرار داده و در برابرش نهادند

دردانه پرسید: این چیست عمه؟ من که غذا نخواسته بودم.

ملعونان گفتند: سر پدرت حسین است. پرده طبق را کنار زد و سر بریده بابا را در دامن نهاد و می گفت: «چه کسی تو را به خون خضاب کرده است ای پدر؟ چه کسی رگ گلوی تو را بریده است ای پدر؟ چه کسی مرا به این کوچکی یتیم کرده است پدر؟ پس از تو به چه کسی امیدوار باشیم ای پدر؟ این دختر یتیم را چه کسی بزرگ کند؟ ای کاش من فدایت شده بودم، ای کاش من نابینا شده بودم! ای کاش من در خاک آرمیده بودم و محاسن به خون خضاب شده تو را نمی دیدم.

دردانه حسین برای پدرش رنجهای سفر و جفای کوفیان را باز خواند. از سیلی خوردن عمه اش گفت.... از پاهای تاول زده بچه ها.... از شلاق زدنهای پی در پی...... از بدن کبود شده اش برای پدر گفت....... با دستان کوچکش موهای غبار الود پدر را شانه میزد و رنجهای سفر و دوری بابا را به پدر میگفت...........

آن گاه لب کوچک خود را بر لبهای خشکیده پدر نهاد و گریه شدیدی کرد و از هوش رفت. هر چه تلاش کردند به هوش نیامد و او در ۵ صفر در همان خرابه های شام به شهادت رسید. در حالیکه سه سال بیشتر نداشت........

 عاشورا وحادثه کربلا داد

ازادی وازادگی است امر به معروف ونهی از منکر است

شعار سرخ......

اي كاش رفته بود شبي روي دار سرخ

باغ تنـي كه داده مرا بـرگ و بار سرخ

ابلـيـس ايـن هـميـشـه ي گـمـراه آسمـان

چيدست سيب معرفت از شاخسار سرخ

بـر ريـل هاي خوني اين دشت مي روند

تـا انتهـاي وسوسه ، صـدها قطار سرخ

طوفـان گـرفته كـوه و بيابان و شهـر را

گم گشته ، كـاروان بشر ،در غبار سرخ

بـوي بـهـار مـي رسـد از راه هـاي دور

از سرزميـن خاطـره از لالـه زار سرخ

آهنـگ هـاي وسـوسـه انگـيز مـي زننـد

دوشيـزگـان باكـره اي با سه تـار سـرخ

گلبـرگهـاي سـرخ شقـايـق بـه باد رفـت

بـا دسـت انتـقـام كـسـي در بهـار سـرخ

از قيـل و قـال آن همه فريـاد مانده است

در كوچه هاي شهر فقط يك شعار سرخ

مهربانم....................

دست هايت ديگر مهربانی سابق را ندارد

نگاهت هر روز بی فروغ تر از گذشته  می شود

حرم داغ نفسهايت را ديگر نمی توان حس کرد

ديگر شانه هايت را تکيه گاهم قرار نمی دهی

و هر روز فاصله ی سرد ميان ما بيشتر می شود

پری کوچیک من ...يغما گلرويی

پری کوچیک من نی لبکش جنس بلور

 
توی گرگ و میش چشماش صد تا مروارید نور

محمد عزیزم

الا ای آهوی وحـشی کـجایی ... حافظ

الا ای آهوی وحـشی کـجایی             مرا با توست چـندین آشـنایی

دو تنها و دو سرگردان دو بیکـس   دد و دامت کمین از پیش و از پـس

 
بیا تا حال یکدیگر بدانیم                    مراد هـم بـجوییم ار توانیم

رفیقان قدر یکدیگر بدانید         چو معلوم است شرح از بر مخوانید

 دوستان دعا کنید که شوهرم امسال در تخصص قبول شود

دلمان  مي خواست ان طور كه بايد تولدت راجشن مي گرفتيم

اي مسيحا...............

الا ای هـمای هـمایون نـظر

 
خجسـتـه سروش مـبارک خبر

خسته  تر از همیشه..................

بي تو رنجور و خسته بي تو تنهايم

بي تو رنگي ندارد گفته هايم

بي تو آسمان آبي نيست تيره رنگ است

بي تو عطري ندارد گلهايم

بي تو زمستان است هميشه و هر روز

بهار و شكوفه معني ندارد برايم

بي تو لبها به غصه بسته است

طراوتي ندارد شعرهايم

بي تو جاده ها بي انتها و بسته است

غبار گرفته اند گل خاطره هايم

بي تو گلستان چون صحراست و شقايق ، ياس

تمام لحظه ها مرده در زندگانيم

بي تو خورشيد به ماتم نشسته و غروب نمي كند

بيا و خنده ها را هديه بياور برايم

بي تو كوهها شكسته قامت شده اند و گلها پژمرده

ز پس كوههاي شكسته بشنو صدايم

بي تو فرياد مرده و بي صدا گشته

صدا تنها مرده و من داغدارم

بي تو ناله مي كنند تا سحر ترانه ها

و من بلبل بي آواز گلستانم

بي تو عشق معني ندارد برايم

بي تو حرفي ندارند قصه هايم

تقديم به آنكه هرگز فراموشش نخواهم كرد

دنیایی  تاریک

تاریک است

می گویندباران می بارد

می گویندصدای شرشر  باران زیباست

ولی من نویشنوم

غرق در افکارم

کمک می خواهم

کمک کسی که مرا رها کند

می خواهم از این تاریکی رها شوم

می خواهم صدای باران را لمس کنم

امشب

دلی از جنس باران دارم امشب

غزل های فراوان دارم امشب

سرای هر دو چشمم خیس خیس است

خزان بی تو بودن کرده زردم

بر و باغی پریشان دارم امشب

در اینجا تاب ماندن نیست بی تو

که من پای گریزان دارم امشب

پرستو! کوچ کردی از دیارم

ببین شوق بهاران دارم امشب 

این روزها

این روزها قلمم در جستجوی واژه ها سرگردان است

کلمات از من ودفترم گریزانند این روزها پریشانی دیگر با من

غریبه نیست

و دلهره مهمان دائمی من شده دل به دریا زدم ودشت ارزوهایم

 راباتو

کامل کنم تابرای تو و روئیا های نا تمامم غزل بسازم.............

یا مهدی دنیا در انتظار توست 

تو دلم فریاد و فریادرسی نیست

شدم اون هرزه گیاهی که گلاش

پرپر دستای خار و خسی نیست

دیگه دل با کسی نیست

 
دیگه فریادرسی نیست

آسمون ابری شده

دیگه خار و خسی نیست

بارون از ابرا سبک تر می‌پره

هر کسی سر به سوی خودش داره

مثل لاک‌پشت تو خودم قایم شدم

دیگه هیچ کس دلمو نمی‌بره

دیگه دل با کسی نیست

 
دیگه فریادرسی نیست

آسمون ابری شده

دیگه خار و خسی نیست

ماهی از پاشوره بیرون افتاده

شاپرک‌ها پراشون زخمی شده

نکنه تو گله بره‌هامون

گذر گرگ بیابون افتاده

دیگه دل با کسی نیست

دیگه فریادرسی نیست

همه  منتظر ظهورت هستیم

یا مهدی

هو

خسته ام از این کویر

خسته ام از این کویر، این کویر کور و پیر